★POSTMODERN★

Fear

เคยกลัวอะไรจนจับจิตไหม......

กลัวเสียจนไม่กล้าหลับตาแล้วนั่งนับลมหายใจ พร้อมกับระลึกถึงเสียงหัวใจเต้น นั่งระลึกสติ

ไม่เคยเลยสักครั้ง.......จนเมื่อไม่กี่นาทีก่อน

รู้สึกดีขึ้นจากอาการป่วย กลับมาถึงบ้านก็ไม่ได้ทำอะไร นอกจากเปิดเนต

นั่งอ่านเวบข่าว(การเมือง)ไปเรื่อยๆ จนสักราวๆตีสองนิดๆ รู้สึกร้อน และอยากอาบนํา

ก็เลยไปอาบนําคลายความรู้สึกเหนียวตัว อาบ-เช็ดตัว แต่งตัวเสร็จ ก็รู้สึกเหมือนมีนํามูก

จึ่งสั่งนํามูกออกมาลงบนผ้าเช็ดหน้า ปรากฏว่า มีเลือดออกมา......

ด้วยความคิดว่าเป็นเลือดกำเดาธรรมดาๆ เลยไม่ได้คิดอะไรมาก

มานั่งอ่านข่าวต่อไป สักพักรู้สึกเหมือนลมหายใจขาดห้วง !!!

รู้สึกเย็นวาบขึ้นมาอย่างประหลาด จากที่กำลังจะนอนเริ่มกลัวการนอน

เพราะกลัวว่าพรุ่งนี้คงไม่ได้ตื่นขึ้นมา................

อาจจะวิตกจริตไปเอง เพราะว่าเพิ่งหายจากอาการป่วยมา มีไข้ต่อกันมาหลายวัน

มีไอร้อนออกจาร่างกายตลอด เริ่มกลัว......อะไรสักอย่าง

หรือหลายๆอย่างที่นั่งคิด นอนคิดไปเรื่อย........ ปิดคอมพ์  ปิดหนังสือ ปิดไฟ นอน......

อยู่ดีๆดันกลัวความมืด ความเงียบขึ้นมาอีก แต่พยายามสะกดใจ.....

หลับตา ก็กลัวว่าจะไม่ได้เปิดตาขึ้นมาอีก  พอไม่นับลมหายใจ ก็กลัวว่าลมหายใจจะขาดห้วงไปอีก......

ในสมองก็คิดปะปนไปเรื่อย ครอบครัว เพื่อนๆ อดีต ปัจจุบัน อนาคต เป็นความคิดที่ไร้ระเบียบโดยสิ้นเชิง

แต่สิ่งหนึ่งที่รู้สึกโดดเด่นขึ้นมาให้เป็นสติสัมปชัญญะขึ้นมา คือ "เธอ......"

กดโทรศัพท์ไปหาตอนตี 2 กว่า โทรไปบอกว่า "รัก" (ให้ตายสิ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นพระเอกหนังสงคราม)

แล้วก็เล่าอาการฟัง.....   แล้วก็มานอนนิ่งๆต่อ จนทนไม่ไหว มันเงียบเกินไป

ไม่ชอบนอนฟังเสียงหัวใจตัวเอง..........

แต่รู้สึกตัวว่า ท่ามกลางความรู้สึกที่ผันแปร    มี"เธอ" เป็นสิ่งหนึ่งที่พยุงความคิดฉันไว้

ไม่ว่าฉันจะคิดอะไร ก็ยังมี"เธอ" มีอยู่ร่วมกับความคิดนั้นทุกครั้ง ทุกเรื่องไป

แม้แต่วินาทีที่ฉันกลัว ที่ฉันจะต้องกังวลอะไรสักเรื่องเกี่ยวกับตัวฉันเอง แต่ฉันก็ยังคิดถึงเธออยู่รําไป

โดยไม่มีสาเหตุ..............

เธอเข้ามาอยู่ในลมหายใจของฉัน.... สถานการณ์แบบนี้ ฉันน่าจะนึกถึงสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจอื่นใด

แต่เปล่าเลย มีแต่เธอ เธอ เธอ อยู่เต็มลมหายใจ แม้แต่ฉันคิดว่า หากฉันดับสูญไป....

ฉันยังคิดอยู่เลยว่า  เธอจะเป็นเช่นไร......

สิ่งหนึ่งที่ฉันกลัวที่สุดคือ กลัวว่าจะไม่ได้พบเธออีก

กลัวช่วงเวลาที่สวยงามที่สุดในชีวิตนี้จะต้องหยุดลง......

กลัว หลายสิ่งแต่ทุกอย่างที่กลัว

กลับเต็มไปด้วย "เรื่องของเธอ........"

ฉันภาวนาว่าฉันคงอุปทานไปเอง วิตกจริตไปเอง

กับความกลัวเพียงนิดเดียว ก่อให้เกิดอารมณ์ ความรู้สึกนึกคิด อันใหญ่โต.......

แต่อย่างน้อยมันก็ช่วยให้ฉันได้รับรู้ว่า

สำหรับฉันแล้ว เธอสำคัญเพียงใด........

///////////////////////////////////////////////////////////////

PS : "ฉันรักเธอ"