Limit Of ....
ภายใต้ยุคสมัย ที่เงินตรา อำนาจ เป็นใหญ่......
ฉันเดินไปเจอ สิ่งเล็กๆสิ่งหนึ่ง
ที่ไม่ว่าเงินทองมากมายมหาศาล
หรืออำนาจล้นฟ้า
ก็มิอาจซื้อมันมาได้.....
สิ่งนั้นคือ
"ความไร้เดียงสา............."
//////////////////////////////////////////////////////////////////////
PS : มันเป็นสิ่งหนึ่งในมนุษย์ก่อนถูก"ปรุงแต่ง"
Spoken of....
ไปนั่งอ่านหนังสือที่หอสมุดแห่งชาติ ......
เจอถ้อยคำดีๆหลายประโยค ที่น่าสนใจ และอาจจะเป็นถ้อยความสั้นๆ
ที่เปลี่ยนแปลงวิธีคิด หรืออาจจะชีวิต ที่เรามี.....
- "คำถามที่สำคัญที่สุดในโลกนี้คือ เด็กคนนั้นร้องไห้ทำไม"
(อีริค วอร์คเกอร์ ,นักเขียน)
- "ทำไมต้องเสียเงิน 1 เหรียญซื้อที่คั่นหนังสือ
ทำไมไม่ใช้ธนบัตร 1 ดอลล่าร์นั้นคั่นหนังสือเสียเลยล่ะ"
(สตีเว่น สปีลเบิร์ก ,ผู้กำกับภาพยนตร์)
- "ถ้าอยากเป็นคนยิ่งใหญ่ จงเริ่มด้วยการลดตัวลง
แต่ถ้าอยากสร้างปราการสูงเสียดฟ้า จงเริ่มต้นด้วยการนอบน้อมต่อพสุธา"
(เซนต์ ออกัสติน ,นักบุญ)
- "การที่ผมกำลังผูกมิตรกับศัตรู นั่นไม่ได้หมายความว่าผมกำลังกำจัดพวกเขาหรือ"
(อับราฮัม ลินคอร์น ,ประธานาธิปดีสหรัฐอเมริกา)
- "เชื่อหรือไม่ว่าเล่ห์ร้ายของมนุษย์นั้นลึกลํานัก จนแม้แต่เจ้าตัวก็ไม่อาจหยั่งรู้ได้"
(เซนต์ออกัสติน ,นักบุญ)
- "ทำไมในยามฝัน เราจึงเห็นสิ่งต่างๆได้ชัดเจนยิ่งกว่า จินตนาการในยามตื่น"
(ลีโอนาร์โด ดา วินชี่ ,ศิลปิน)
/////////////////////////////////////////////////////////////////////////
PS : หากบุคคลเช่นพวกท่านเอ่ยมา สิ่งนั้นย่อมไม่ไร้ความหมายแน่นอน
edit @ 6 Jul 2008 03:04:15 by ★POSTMODERN★
The Spirit Of Bandit.
เคยนั่งดูหนังหรืออ่านเรื่องเกี่ยวกับโจรๆหลายเรื่อง....
และนึกทบทวนว่าคำว่า"โจรที่แท้จริง"แล้ว บางครั้ง การเป็นโจรอาจจะเป็นอะไรที่ยากที่สุด
ไม่ได้ง่ายเหมือนคิด เพียงแค่ "หยิบปืนแล้วออกปล้น"
แต่มันจำเป็นต้องมีอะไรบางอย่างที่เรียกว่า The Spirit Of Bandit.
จาก หนังสือ "มือปืน" หนังสือ "จอมโจรโรบินฮู้ด แห่งป่าเชอร์วู้ด"
จากหนัง 3000 Miles to Graceland , From dusk till dawn 1-2
เอาที่จำได้ ฉันคิดว่า The Spirit Of Bandit น่าจะมีดังข้อต่างๆดังต่อไปนี้
1 ปล้นเงินสกปรก คนรวยที่กดขี่ประชาชน ปล้นเงินที่ได้มาโดยไม่บริสุทธิ์ยุติธรรม
ข้อนี้ถ้าเป็นเมืองไทย รับรองว่าโรบินฮู้ดและผองเพื่อนต้องเหนื่อยใจ เพราะนักการเมืองบางคน
ปล้นไปเป็นพันล้าน หมื่นล้านทีเดียว
2 ไม่ฆ่าเด็ก สตรี คนชรา และรวมถึงการกระทำอื่นๆ คือ ขณะออกปล้น จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับลูกสาว
หรือเมียชาวบ้าน และไม่ฆ่าเด็ก สตรี คนชรา
3 ไม่ยิงผู้บริสุทธิ์ หรือยิงตำรวจ จาก 3000 Miles to Graceland จำได้ว่าไม่รัสเซลล์ โครว์ ก็ เควิน คอสเนอร์
ในฉากตอนปล้นคาสิโน ขณะที่ยิงกันหูดับตับไหม้ แต่ไม่มีใครตายจากกระสุนเขาเลย
(ไม่ใช่ยิงห่วยเลยยิงไม่โดน แต่พยายามยิงไม่ให้โดนคน)
ปล. ข้อนี้ใช้ได้กับคนบริสุทธิ์ และตำรวจ (ที่ดี)เท่านั้น
ใน From dusk till dawn 1 จอร์จ คลูนี่ย์ หงุดหงิด และตบเควนติน ตารันติโน่ไปหลายพลั่ก
ข้อหาที่หมอดันฆ่าตัวประกันหญิง
ใน From dusk till dawn 2 โรเบอร์ต แพตทริค ก็ห้ามไม่ให้เพื่อน ฆ่าตำรวจ
ใน From dusk till dawn 3 มาร์โก ลีโอนาร์ดี้ ก็ไม่ได้ฆ่าบาตหลวง กับแอมโบรส เบี๊ยส
(โดยให้เหตุผลว่าชายผู้นี้ จะไปสมัครเป็นทหารช่วยปันโช่ วิลล่ารบ นับเป็นผู้มีเกียรติ)
4 ปล้นแล้วแจก ในนัยยะหนึ่งเป็นการช่วยเหลือประชาชนตาดำๆที่ถูกกลั่นแกล้ง
ในนัยยะสองเป็นการสร้างสงครามชิงมวลชนไปด้วย กรณีโรบินฮู้ด ไม่เคยถูกจำได้ เพราะประชาชีเป็นหูเป็นตา
นอกจากโรบินฮู้ด ยังมีที่ปล้นคนรวย(เลว)ไปให้คยจน แต่นึกไม่ออกแฮะ
เอาจากความทรงจำก็พอนึกได้แค่นี้ ตอนอ่านโรบินฮู้ด แห่งป่าเชอร์วู้ด ฉันคิดว่า เขามี
The Spirit Of Bandit มากทีเดียว ครั้งหนึ่งเขาปล้น แต่เอาเงินแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น
ที่เหลือให้คนถูกปล้นมีเงินติดตัวไป แต่กับโจรใส่สูทบ้านเรา สันดานโจรเต็มตัว
แต่ไม่ได้มี The Spirit Of Bandit เอาซะเลย คดโกงเงินจากภาษีประชาชนตาดำๆ
ใช้ปากกา ลายเซ็นเป็นอาวุธที่ทรงพลังยิงกว่าปืน ใช้ช่อโหว่ทางกฏหมายเป็นเครื่องมือ
ถ้ามีคนถามว่าการปล้นครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นที่ไหน
ฉันคงไม่ตอบว่าธนาคาร หรือร้านทอง
แต่มันอยู่ที่ รัฐสภา..........
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
PS : แม้ว่าบางครั้งโจรจะคือ ฮีโร่
แต่ความเป็นฮีโร่ของเขามาจากเจตนารมณ์ หาใช่การกระทำ......
Abnormal
เคยนั่งสงสัยอยู่หลายๆครั้ง.....
เกี่ยวกับคนที่มีอาการทางจิตประสาท
เขาไม่สามารถแยกออกได้ระหว่างความจริง และจินตนาการ
ที่เรามองว่าเขามีอาการ "ผิดปกติ"
ขณะที่เรากำลังนั่งรถผ่าน เดินสวนกัน กับผู้มีอาการเหล่านั้น
(ทั้งที่อยู่ในโรงพยาบาล และกับทั้งคนที่เร่ร่อนเป็นคนจร)
ฉับพลัน !!! ฉันฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า
ไม่ใช่เขาหรอกที่ผิดปกติ
แต่อาจจะเป็นพวกเราต่างหาก พวกเราทั้งหมด
ที่ผิดปกติ !!!!
//////////////////////////////////////////////////////////////////////
PS : กลัวว่าสักวันสิ่งที่ฉันนี้ เกิดกลับตารปัตรเป็นความจริงขึ้นมา
โลกนี้จะเป็นเช่นไรหนอ ?
Fear
เคยกลัวอะไรจนจับจิตไหม......
กลัวเสียจนไม่กล้าหลับตาแล้วนั่งนับลมหายใจ พร้อมกับระลึกถึงเสียงหัวใจเต้น นั่งระลึกสติ
ไม่เคยเลยสักครั้ง.......จนเมื่อไม่กี่นาทีก่อน
รู้สึกดีขึ้นจากอาการป่วย กลับมาถึงบ้านก็ไม่ได้ทำอะไร นอกจากเปิดเนต
นั่งอ่านเวบข่าว(การเมือง)ไปเรื่อยๆ จนสักราวๆตีสองนิดๆ รู้สึกร้อน และอยากอาบนํา
ก็เลยไปอาบนําคลายความรู้สึกเหนียวตัว อาบ-เช็ดตัว แต่งตัวเสร็จ ก็รู้สึกเหมือนมีนํามูก
จึ่งสั่งนํามูกออกมาลงบนผ้าเช็ดหน้า ปรากฏว่า มีเลือดออกมา......
ด้วยความคิดว่าเป็นเลือดกำเดาธรรมดาๆ เลยไม่ได้คิดอะไรมาก
มานั่งอ่านข่าวต่อไป สักพักรู้สึกเหมือนลมหายใจขาดห้วง !!!
รู้สึกเย็นวาบขึ้นมาอย่างประหลาด จากที่กำลังจะนอนเริ่มกลัวการนอน
เพราะกลัวว่าพรุ่งนี้คงไม่ได้ตื่นขึ้นมา................
อาจจะวิตกจริตไปเอง เพราะว่าเพิ่งหายจากอาการป่วยมา มีไข้ต่อกันมาหลายวัน
มีไอร้อนออกจาร่างกายตลอด เริ่มกลัว......อะไรสักอย่าง
หรือหลายๆอย่างที่นั่งคิด นอนคิดไปเรื่อย........ ปิดคอมพ์ ปิดหนังสือ ปิดไฟ นอน......
อยู่ดีๆดันกลัวความมืด ความเงียบขึ้นมาอีก แต่พยายามสะกดใจ.....
หลับตา ก็กลัวว่าจะไม่ได้เปิดตาขึ้นมาอีก พอไม่นับลมหายใจ ก็กลัวว่าลมหายใจจะขาดห้วงไปอีก......
ในสมองก็คิดปะปนไปเรื่อย ครอบครัว เพื่อนๆ อดีต ปัจจุบัน อนาคต เป็นความคิดที่ไร้ระเบียบโดยสิ้นเชิง
แต่สิ่งหนึ่งที่รู้สึกโดดเด่นขึ้นมาให้เป็นสติสัมปชัญญะขึ้นมา คือ "เธอ......"
กดโทรศัพท์ไปหาตอนตี 2 กว่า โทรไปบอกว่า "รัก" (ให้ตายสิ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นพระเอกหนังสงคราม)
แล้วก็เล่าอาการฟัง..... แล้วก็มานอนนิ่งๆต่อ จนทนไม่ไหว มันเงียบเกินไป
ไม่ชอบนอนฟังเสียงหัวใจตัวเอง..........
แต่รู้สึกตัวว่า ท่ามกลางความรู้สึกที่ผันแปร มี"เธอ" เป็นสิ่งหนึ่งที่พยุงความคิดฉันไว้
ไม่ว่าฉันจะคิดอะไร ก็ยังมี"เธอ" มีอยู่ร่วมกับความคิดนั้นทุกครั้ง ทุกเรื่องไป
แม้แต่วินาทีที่ฉันกลัว ที่ฉันจะต้องกังวลอะไรสักเรื่องเกี่ยวกับตัวฉันเอง แต่ฉันก็ยังคิดถึงเธออยู่รําไป
โดยไม่มีสาเหตุ..............
เธอเข้ามาอยู่ในลมหายใจของฉัน.... สถานการณ์แบบนี้ ฉันน่าจะนึกถึงสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจอื่นใด
แต่เปล่าเลย มีแต่เธอ เธอ เธอ อยู่เต็มลมหายใจ แม้แต่ฉันคิดว่า หากฉันดับสูญไป....
ฉันยังคิดอยู่เลยว่า เธอจะเป็นเช่นไร......
สิ่งหนึ่งที่ฉันกลัวที่สุดคือ กลัวว่าจะไม่ได้พบเธออีก
กลัวช่วงเวลาที่สวยงามที่สุดในชีวิตนี้จะต้องหยุดลง......
กลัว หลายสิ่งแต่ทุกอย่างที่กลัว
กลับเต็มไปด้วย "เรื่องของเธอ........"
ฉันภาวนาว่าฉันคงอุปทานไปเอง วิตกจริตไปเอง
กับความกลัวเพียงนิดเดียว ก่อให้เกิดอารมณ์ ความรู้สึกนึกคิด อันใหญ่โต.......
แต่อย่างน้อยมันก็ช่วยให้ฉันได้รับรู้ว่า
สำหรับฉันแล้ว เธอสำคัญเพียงใด........
///////////////////////////////////////////////////////////////
PS : "ฉันรักเธอ"
